(sorry for the Dutch language, some things can’t be translated.)

June 17, 2011 • onderweg/nachtelyk zwijgen.

Accordeon in de kofferbak,
rolsigaret in de mond hoek.

Gemoed op gewoon,
misschien wat moe.

Auto radio op musiq3,
misschien wat stil.

Misschien wat té stil eigenlijk,
slecht lichtjes hoorbaar aan de lichten.

Even geen behoefte aan melodie,
even geen boterhammen voor deze bakker.

Gewoon even alleen.

Trage denkslag,
spreekbeurt in de kop.
Melancholisch meanderen.
Murmelend mijmeren.

Gewoon even alleen onderweg.

Vandaag wil ik u iets vertellen
over de wereld van het accordeon.
Het accordeon is de type machine van de muziek.
Een relatief recent stukje mechaniek.

En euh…
Ik speel er graag op.
Euhm…

Anders dan de cello, piano, of klarinet,
het accordeon verslijt gewoon,
wordt niet mooier,
voller, rijper Met de jaren.

Het wordt jichtig, stroef en tegendraads.
Haperend, vals en gaat kapot,
uiteindelijk.

Stilte.

Zijn er nog vragen?

Het raampje op kwart voor dicht,
de kilometers op kwart voor thuis,
de wekker op kwart over straks.

Stijn.

(Vrij, heel vrij, naar R. van Camp)

……………….